Praktyczny przewodnik po imporcie w Australii i Nowej Zelandii


Import do Australii i Nowej Zelandii wymaga czegoś więcej niż tylko przemieszczania towarów przez granice — wymaga głębokiego zrozumienia przepisów celnych, wymogów bezpieczeństwa biologicznego i ram zgodności, które chronią zarówno Twoją firmę, jak i integralność tych rynków.

Niezależnie od tego, czy importujesz po raz pierwszy, czy chcesz wzmocnić istniejący program zgodności z przepisami celnymi, zrozumienie podstaw może zaoszczędzić sporo czasu, pieniędzy i problemów.

Importerzy z Australii i Nowej Zelandii stoją w obliczu coraz bardziej złożonego otoczenia regulacyjnego. Najczęstsze trudności obejmują błędną klasyfikację taryfową, błędy w ustalaniu wartości celnej, nieprawidłowe świadectwa pochodzenia w ramach umów o wolnym handlu (FTA) oraz braki zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa biologicznego wynikającymi z australijskiej ustawy Biosecurity Act z 2015 roku i standardów zdrowotnych importu (Import Health Standards) nowozelandzkiego Ministerstwa Przemysłu Pierwotnego (MPI).

Widoczność wolumenów i kosztów

Jeśli importerzy nie mają jasnego rozeznania w kwestii wolumenu przesyłek lub całkowitych wydatków z tytułu opłat celnych — obejmujących łączny koszt frachtu, cła oraz podatku od towarów i usług (GST) — problemy regulacyjne i kwestie braku zgodności z przepisami szybko przybierają na sile. Stają się znacznymi wydatkami, które bezpośrednio wpływają na marże i konkurencyjność.

Jasne wymagania dotyczące dokumentacji

Braki w dokumentacji to kolejny uciążliwy problem dla wielu importerów. Braki deklaracji pakowania, certyfikatów uzdatniania obróbki lub szczegółowych faktur handlowych mogą prowadzić do opóźnień i kontroli. Z kolei niekorzystanie z preferencji celnych w ramach umów o wolnym handlu (FTA) – wynikające po prostu z braku kompletnych deklaracji dostawców – często oznacza rezygnację z realnych oszczędności.

Każda odprawa celna wymaga standardowego zestawu dokumentów. Minimalny zestaw wymaganych dokumentów obejmuje:

  • Specyfikację towarową
  • Fakturę handlową
  • List przewozowy lub lotniczy list przewozowy
  • W Australii specyfikacja towarowa

Korzystanie z preferencji w ramach umów o wolnym handlu (FTA) wymaga również posiadania świadectwa pochodzenia. Ponadto niektóre towary mogą wymagać zezwoleń lub licencji importowych, certyfikatów fumigacji lub obróbki, a także dowodów kosztów transportu i ubezpieczenia.

Jeden z najczęściej popełnianych błędów celnych to brakująca lub niekompletna dokumentacja, która może szybko spowodować opóźnienia i dodatkową kontrolę ze strony władz granicznych.

Przy imporcie do Australii lub Nowej Zelandii po raz pierwszy należy wykonać pięć kluczowych kroków, aby od samego początku wszystko prawidłowo zorganizować.

1. Zarejestruj organizację

To podstawa solidnego programu zgodności z przepisami.

  • Australia wymaga posiadania australijskiego numeru biznesowego (ABN) powiązanego ze Zintegrowanym Systemem Cargo (ICS).
  • Nowozelandzcy importerzy muszą wystąpić o nadanie kodu klienta oraz kodu zgłaszającego w systemie Trade Single Window (TSW).

2. Dokładnie sprawdź warunki importu

Dowiedz się, jakie pozwolenia oraz procedury uzdatniania mają zastosowanie do konkretnych towarów. Ustal właściwą klasyfikację oraz wycenę i upewnij się, że od pierwszego dnia stosowane są prawidłowe kody Systemu Zharmonizowanego (HS) oraz odpowiednia podstawa określania wartości.

  • W Australii zapoznaj się z warunkami importu bezpieczeństwa biologicznego (BICON)
  • W Nowej Zelandii potwierdź standardy zdrowotne importu MPI

3. Potwierdź uprawnienia do korzystania z preferencji w ramach umów o wolnym handlu (FTA)

Jeśli przysługują Ci korzyści wynikające z umów FTA, zadbaj o uzyskanie zgodnych z przepisami świadectw pochodzenia.

4. Skorzystaj z usług licencjonowanego brokera celnego

Obie jurysdykcje wymagają profesjonalnego składania deklaracji.

5. Wprowadź rzetelne procedury prowadzenia dokumentacji

Odpowiednia dokumentacja może mieć formę cyfrową lub papierową i obejmuje faktury, deklaracje importowe, uzasadnienia klasyfikacji oraz korespondencję.

  • Australia wymaga przechowywania wszystkich istotnych dokumentów przez pięć lat od daty zgłoszenia celnego.
  • Nowa Zelandia wymaga przechowywania wszystkich istotnych dokumentów przez siedem lat od daty zgłoszenia celnego.

Przed złożeniem zgłoszenia celnego kluczowe jest precyzyjne sklasyfikowanie towarów. Prawidłowa klasyfikacja taryfowa stanowi podstawę zgodności z przepisami, wpływa na stawki cła i podatku GST oraz pomaga unikać kosztownych błędów i opóźnień na granicy.

1. Zadbaj o odpowiednią wiedzę fachową

Klasyfikacja taryfowa wymaga zarówno specjalistycznej wiedzy, jak i wnikliwej analizy. Licencjonowani brokerzy celni posiadają wiedzę techniczną, ponoszą odpowiedzialność prawną oraz mają dostęp do pełnej taryfy, orzeczeń, precedensów i wymogów regulacyjnych niezbędnych do prawidłowego i zgodnego z przepisami sklasyfikowania towarów.

2. Dokonaj wstępnego ustalenia

Kroki niezbędne do wstępnego ustalenia klasyfikacji wydają się jasne:

  • Zastosuj ogólne reguły interpretacji (ORI), biorąc pod uwagę materiał, funkcję oraz formę produktu.
  • Dokładnie przeanalizuj uwagi do sekcji i działów, ponieważ to one określają wyłączenia i włączenia towarowe.
  • Skorzystaj z not wyjaśniających Światowej Organizacji Celnej (WCO), aby doprecyzować zakres poszczególnych pozycji.

Mimo tych wytycznych, klasyfikacja może być skomplikowana nawet w przypadku pozornie prostych produktów. Sytuacje, w których nawet organy regulacyjne mają trudności z rozstrzygnięciem różnic, stanowią dowód, na to, że importerzy potrzebują solidnych procesów klasyfikacyjnych i wsparcia ekspertów.

3. Weryfikuj i dokumentuj decyzje

Porównaj wstępne ustalenia z obowiązującymi krajowymi taryfami celnymi:

  • Australijska ustawa o taryfie celnej (Customs Tariff Act 1995, załącznik 3)
  • Usługa doradztwa taryfowego Australijskich Sił Granicznych (ABF)
  • Nowozelandzki Roboczy Dokument Taryfowy oraz system wiążących informacji taryfowych

Zawsze dokumentuj decyzje dotyczące klasyfikacji, zachowując uzasadnienie oraz źródła referencyjne na potrzeby ewentualnych audytów.

Wartość celna stanowi podstawę do naliczania ceł i podatków. Każdy kraj ma specyficzne zasady ustalania wartości celnej, które importerzy muszą zrozumieć, aby zapewnić zgodność z przepisami i uniknąć kosztownych pomyłek.

W Australii wartość celna równa się cenie transakcyjnej powiększonej o koszty pomocy i pakowania oraz tantiemy. Międzynarodowy fracht i ubezpieczenie są wyłączone z podstawy naliczania cła, ale są wliczane do wartości podlegającej opodatkowaniu GST (VoTI).

W Nowej Zelandii wartość celna obejmuje cenę transakcyjną powiększoną o prowizje, wsparcie produkcyjne oraz tantiemy.

Oba kraje przestrzegają porozumienia w sprawie ustalania wartości celnej Światowej Organizacji Handlu (WTO). Alternatywne metody wyceny stosuje się w przypadkach, gdy nie można ustalić wartości transakcyjnej lub gdy jest ona nieodpowiednia.

Oprócz opanowania podstawowych wymogów dotyczących zgodności celnej, importerzy muszą zachować czujność zarówno wobec obiecujących szans, jak i potencjalnych przeszkód.

Szansa: umowy o wolnym handlu

Australia i Nowa Zelandia stworzyły jedną z najbardziej rozbudowanych na świecie sieci umów o wolnym handlu (FTA), jednak wiele firm nie potrafi w pełni wykorzystać płynących z nich korzyści. Każda umowa FTA zawiera specyficzne reguły dotyczące pochodzenia oraz wymogi dokumentacyjne, które wymagają koordynacji działań zespołów ds. zakupów, zgodności z przepisami i logistyki.

Kluczowe umowy obejmują:

  • Umowa handlowa o bliższych stosunkach gospodarczych między Australią i Nową Zelandią (ANZCERTA)
  • Kompleksowe i progresywne porozumienie o partnerstwie transpacyficznym (CPTPP)
  • Regionalne kompleksowe partnerstwo gospodarcze (RCEP)

Dodatkowe umowy to między innymi:

  • AANZFTA (ASEAN)
  • AUSFTA (Stany Zjednoczone)
  • FTA ze Zjednoczonym Królestwem
  • CEPA z ZEA

Nowa Zelandia korzysta również z umów FTA z Unią Europejską (FTA UE–NZ) oraz Chinami (FTA NZ–Chiny).

Szansa: ramy prawne w zakresie zgodności i programy zaufanych przedsiębiorców

Organy celne zarówno w Australii, jak i w Nowej Zelandii, działają w oparciu o zasadę, że firmy przestrzegające przepisów zasługują na ułatwienia, a nie na utrudnienia proceduralne. Wykazując stałą zgodność z przepisami oraz silną kontrolę wewnętrzną, importerzy mogą przejść od reaktywnych kontroli do proaktywnej współpracy z organami granicznymi.

Australijskie Siły Graniczne (ABF) stosują model zgodności z przepisami oparty na analizie ryzyka, obejmujący system dobrowolnego ujawniania nieprawidłowości oraz Program Zaufanego Przedsiębiorcy. Jego uczestnicy korzystają ze zmniejszonej liczby kontroli oraz priorytetowej obsługi zgłoszeń. Nowozelandzka Służba Celna stosuje standardy WCO i oferuje program Secure Exports Scheme dla zaufanych przedsiębiorców, kładąc nacisk na dokładność deklaracji i samoocenę.

Oba systemy nagradzają proaktywne podejście do zgodności z przepisami i przejrzystość, co przekłada się na szybsze odprawy i mniejszą liczbę zakłóceń operacyjnych dla firm, które dbają o poprawność procesów.

Trudności: wymogi w zakresie bezpieczeństwa biologicznego

Bezpieczeństwo biologiczne jest kwestią o najwyższej wadze w zakresie zgodności z przepisami w tym regionie. W Australii bezpieczeństwo biologiczne stanowi nawet większą trudność regulacyjną niż same formalności celne.

Australia egzekwuje przestrzeganie ustawy Biosecurity Act z 2015 roku i wymogów BICON oraz stosowanie sezonowych środków ochrony przed tarczówką marmurkowatą (BMSB) w okresie od września do kwietnia każdego roku. Standardy zdrowotne importu nowozelandzkiego MPI kładą duży nacisk na kontrolę szkodników i zanieczyszczeń.

Konsekwencje błędów są poważne – nie tylko pod względem finansowym, ale i operacyjnym. Gdy organy ds. bezpieczeństwa biologicznego wykryją problem, każda kolejna przesyłka podlega wzmożonej kontroli. Dlatego zapobieganie nieprawidłowościom i właściwe przygotowanie są kluczowe dla zachowania ciągłości łańcucha dostaw.

Licencjonowany broker celny pełni rolę przedstawiciela w zakresie składania zgłoszeń i zapewnienia zgodności z przepisami. Doradza on w kwestiach klasyfikacji, wyceny, uprawnień do korzystania z umów FTA oraz wymogów bezpieczeństwa biologicznego. Informuje importerów o zmianach w przepisach i zarządza pozwoleniami, pomagając jednocześnie w zachowaniu gotowości do audytu.

Warto szukać globalnego dostawcy, takiego jak C.H. Robinson, który wyróżnia się dogłębną wiedzą na temat regionalnych przepisów oraz analizami opartymi na danych. Właściwa celna obsługa brokerska może zapewnić zintegrowaną technologię celną z podglądem przesyłek w czasie rzeczywistym oraz specjalistyczne zespoły do przeprowadzania weryfikacji taryf i wycen. Dobre relacje z agencjami celnymi zarówno w Australii, jak i Nowej Zelandii pomagają również zapewnić sprawną odprawę i proaktywne rozwiązywanie problemów.

Co najważniejsze, broker celny musi wiedzieć wszystko o importerze — od tego, co jest przedmiotem importu, po całkowite koszty dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia. Pełna przejrzystość jest kluczem do minimalizacji kosztów celnych, zachowania zgodności z przepisami oraz unikania błędów.

Skuteczne poruszanie się w gąszczu złożonych przepisów dotyczących zgodności z przepisami importowymi w Australii i Nowej Zelandii wymaga strategicznego podejścia oraz niezawodnego wsparcia ze strony zaufanego dostawcy. Inwestując w trwałe relacje i korzystając z fachowego doradztwa, importerzy mogą otwierać nowe możliwości rozwoju, jednocześnie minimalizując ryzyko.

Aktywność i trzymanie ręki na pulsie bieżących zmian nie tylko chronią firmę, ale zapewniają jej również stabilność w obliczu stale ewoluującego otoczenia regulacyjnego.

Masz pytania? Skontaktuj się z naszymi regionalnymi ekspertami celnymi, aby stworzyć zgodne z przepisami i efektywne kosztowo procesy importowe.

OnThisPage

http://www.cvcvisions.com/pl-pl/chrglobal/resources/resource-center/guides/australia-new-zealand-customs-guide/